Mary Shelley

Mary Shelley (متولد ۳۰ اوت ۱۷۹۷ - درگذشته ۱ فوریه ۱۸۵۱) نویسنده انگلیسی، رمان‌نویس، نویسنده داستان‌های کوتاه، نمایشنامه‌نویس، مقاله‌نویس، زندگینامه‌نویس و نویسنده سفرنامه‌ها بود که عمدتاً به خاطر رمان گوتیک خود، «فرانکنشتاین: یا، پرومتئوس مدرن» (۱۸۱۸) شناخته می‌شود. او همچنین آثار همسرش، شاعر و فیلسوف رمانتیک، پرسی بایش شلی را ویرایش و ترویج می‌کرد. پدرش فیلسوف سیاسی ویلیام گادوین و مادرش فیلسوف و فمینیست مری ولستون‌کرافت بودند. مری شلی پس از مرگ مادرش، کمتر از یک ماه پس از تولدش، توسط گادوین بزرگ شد، که توانست به او آموزش غنی و غیررسمی بدهد و او را تشویق به پایبندی از نظریه‌های سیاسی لیبرال خود کند. وقتی مری چهار ساله بود، پدرش با همسایه‌ای ازدواج کرد که مری با او رابطه‌ای پرتنش داشت. در سال ۱۸۱۴، مری با یکی از هواداران سیاسی پدرش، پرسی بایش شلی، که در آن زمان متاهل بود، رابطه عاشقانه خود را آغاز کرد. مری و شلی، همراه با خواهر ناتنی‌اش، کلر کلرمان، برای فرانسه و سفر به اروپا ترک کردند. پس از بازگشت به انگلستان، مری باردار فرزند پرسی شد. در طول دو سال آینده، او و پرسی با طرد اجتماعی، بدهی مداوم و مرگ فرزند دخترشان که نارس به دنیا آمده بود، مواجه شدند. آن‌ها در پایان سال ۱۸۱۶، پس از خودکشی همسر اول پرسی شلی، هریت، ازدواج کردند. در سال ۱۸۱۶، این زوج به طور مشهور تابستانی را با لرد بایرون، جان ویلیام پولیدوری و کلر کلرمان در نزدیکی ژنو، سوئیس گذراندند، جایی که مری ایده رمان «فرانکنشتاین» را به وجود آورد. شلی‌ها در سال ۱۸۱۸ برای ایتالیا ترک کردند، جایی که دو فرزند دیگرشان در آنجا درگذشتند، قبل از اینکه مری شلی آخرین و تنها فرزند بازمانده‌اش، پرسی فلورنس شلی را به دنیا آورد. در سال ۱۸۲۲، همسرش در یک قایق بادبانی در طوفان نزدیک ویارجیا غرق شد. یک سال بعد، مری شلی به انگلستان بازگشت و از آن زمان به بعد خود را وقف پرورش پسرش و حرفه‌اش به عنوان یک نویسنده حرفه‌ای کرد. دهه آخر عمرش با بیماری همراه بود، احتمالاً به دلیل تومور مغزی که در سن ۵۳ سالگی باعث مرگش شد. تا دهه ۱۹۷۰، مری شلی عمدتاً به دلیل تلاشش برای انتشار آثار همسرش و رمان «فرانکنشتاین» شناخته می‌شد که هنوز هم به طور گسترده‌ای خوانده می‌شود و الهام‌بخش بسیاری از اقتباس‌های تئاتری و سینمایی بوده است. تحقیقات اخیر، دیدگاه جامع‌تری از دستاوردهای مری شلی ارائه کرده است. محققان علاقه فزاینده‌ای به آثار ادبی او، به ویژه رمان‌هایش، که شامل رمان‌های تاریخی «والپراگا» (۱۸۲۳) و «پرکین واربک» (۱۸۳۰)، رمان آخرالزمانی «آخرین انسان» (۱۸۲۶)، و دو رمان آخر او، «لودور» (۱۸۳۵) و «فالکنر» (۱۸۳۷) هستند، نشان داده‌اند. مطالعات آثار کمتر شناخته شده او، مانند کتاب سفرنامه «گردش در آلمان و ایتالیا» (۱۸۴۴) و مقالات زندگینامه‌ای برای «دایره‌المعارف کابینت» دیونیسیوس لاردنر (۱۸۲۹-۱۸۴۶)، از این دیدگاه حمایت می‌کنند که مری شلی در طول زندگی‌اش یک رادیکال سیاسی باقی مانده است. آثار مری شلی اغلب استدلال می‌کنند که همکاری و همدلی، به ویژه آنطور که توسط زنان در خانواده تمرین می‌شود، راه‌هایی برای اصلاح جامعه مدنی هستند. این دیدگاه یک چالش مستقیم برای اخلاق رمانتیک فردی‌گرا بود که توسط پرسی شلی و نظریه‌های سیاسی روشنگری که توسط پدرش، ویلیام گادوین، بیان شده بود. مری شلی در ۳۰ اوت ۱۷۹۷ در لندن، انگلستان، به دنیا آمد. والدین او مری ولستون‌کرافت و ویلیام گادوین بودند. مادرش یک فمینیست و فیلسوف و پدرش یک فیلسوف سیاسی بود. مری پس از مرگ مادرش در ۱۷۹۷، توسط پدرش بزرگ شد و تحت آموزش غیررسمی او قرار گرفت. مری در ۱۸۱۴ با پرسی بایش شلی، شاعر و فیلسوف، رابطه عاشقانه خود را آغاز کرد و در ۱۸۱۶ با او ازدواج کرد. این زوج صاحب چهار فرزند شدند، اما تنها یک فرزند، پرسی فلورنس شلی، زنده ماند. مری شلی در طول زندگی‌اش، آثار ادبی بسیاری از جمله رمان «فرانکنشتاین»، «آخرین انسان» و «لودور» را به رشته تحریر درآورد. او همچنین به عنوان یک ویراستار و ترویج‌دهنده آثار همسرش، پرسی بایش شلی، فعالیت کرد. مری شلی در ۱ فوریه ۱۸۵۱ در سن ۵۳ سالگی در لندن درگذشت. مری شلی نویسنده‌ای خلاق و پرکار بود که آثارش تا به امروز به طور گسترده‌ای خوانده می‌شود و الهام‌بخش بسیاری از اقتباس‌های هنری است. زندگی‌نامه او نشان می‌دهد که او چگونه توانست با وجود چالش‌های شخصی و اجتماعی، به یک نویسنده موفق و تأثیرگذار تبدیل شود. در ادامه به بررسی دقیق‌تر زندگی و آثار مری شلی می‌پردازیم. مری شلی در خانواده‌ای از روشنفکران و فعالان سیاسی به دنیا آمد. مادرش، مری ولستون‌کرافت، یک فمینیست و فیلسوف بود که به عنوان یکی از اولین زنان در تاریخ انگلستان، برای حقوق زنان مبارزه کرد. پدرش، ویلیام گادوین، یک فیلسوف سیاسی و نویسنده بود که به عنوان یکی از بنیان‌گذاران فلسفه آنارشیستی شناخته می‌شود. مری پس از مرگ مادرش، توسط پدرش بزرگ شد و تحت آموزش غیررسمی او قرار گرفت. او از سنین کم، علاقه زیادی به خواندن و نوشتن داشت و پدرش او را تشویق به نوشتن می‌کرد. در ۱۸۱۴، مری با پرسی بایش شلی، شاعر و فیلسوف، رابطه عاشقانه خود را آغاز کرد. این رابطه منجر به تولد چهار فرزند شد، اما تنها یک فرزند، پرسی فلورنس شلی، زنده ماند. مری و پرسی در ۱۸۱۶ با هم ازدواج کردند و پس از آن، مری به طور جدی‌تری به نوشتن پرداخت. مری شلی در طول زندگی‌اش، آثار ادبی بسیاری از جمله رمان «فرانکنشتاین»، «آخرین انسان» و «لودور» را به رشته تحریر درآورد. او همچنین به عنوان یک ویراستار و ترویج‌دهنده آثار همسرش، پرسی بایش شلی، فعالیت کرد. رمان «فرانکنشتاین» که در ۱۸۱۸ منتشر شد، یکی از معروف‌ترین آثار مری شلی است. این رمان در مورد یک دانشمند به نام ویکتور فرانکنشتاین است که موجودی را از قطعات مختلف بدن می‌سازد و آن را زنده می‌کند. این رمان به عنوان یکی از اولین آثار علمی تخیلی شناخته می‌شود و تا به امروز به طور گسترده‌ای خوانده می‌شود و الهام‌بخش بسیاری از اقتباس‌های هنری است. مری شلی در ۱ فوریه ۱۸۵۱ در سن ۵۳ سالگی در لندن درگذشت. او نویسنده‌ای خلاق و پرکار بود که آثارش تا به امروز به طور گسترده‌ای خوانده می‌شود و الهام‌بخش بسیاری از اقتباس‌های هنری است. زندگی‌نامه او نشان می‌دهد که او چگونه توانست با وجود چالش‌های شخصی و اجتماعی، به یک نویسنده موفق و تأثیرگذار تبدیل شود. مری شلی میراث ادبی مهمی را برجای گذاشت و به عنوان یکی از مهم‌ترین نویسندگان تاریخ انگلستان شناخته می‌شود. آثار او همچنان به عنوان منبعی برای الهام و تفکر در مورد مسائل اجتماعی و فلسفی مورد استفاده قرار می‌گیرند.